على غضنفرى
81
مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى)
نداشتند و به « نجد » بازگشتند . شريف غالب از جده با سپاهى عظيم به سوى « مكه » رفت و وهابيون در آنجا را تارومار كرد . برخى از آنها به قبايل اطراف فرار كردند . عبد العزيز نيز در سال 1218 كشته شد . پس از عبد العزيز ، سعود بن عبد العزيز در سال 1219 به « جده » حمله برد ولى به جايى نرسيد . سپس سپاهى را به « مكه » گسيل كرد و « مكه » را در محاصره شديد قرار داد . عدهى زيادى به علت قحطى مردند و برخى نيز توسط وهابيان كشته شدند و « مكه » اشغال گرديد . وهابيان در سال 1220 به « مدينه » تاختند ، و پس از يك سال و نيم محاصره اين شهر ، بر آن استيلا يافتند . آنان در سال 1225 به « حوران » كه از اراضى « شام » بود ؛ حمله بردند و كوچك و بزرگ و زن و مرد را كشتند و مزارع را آتش زدند . با تقويت آل رشيد توسط عثمانيان ، در سال 1230 بار ديگر حكومت وهابيان برچيده شد ، عبد اللّه بن سعود به « استامبول » برده شد و در آنجا اعدام گرديد و ابراهيم پاشا فرمانده سپاه ، فرمانروايى مصرى را براى « حجاز » تعيين نمود . پس از جنگ جهانى اول و در سال 1319 ، عبد العزيز بن عبد الرحمن كه يكى از نوادگان عبد العزيز بن محمد بن سعود بود با حمايت انگليسها « رياض » را تصرف كرد و بر « حجاز » سيطره يافت . در سال 1343 اماكن مقدس « بقيع » و بقعههاى آن تخريب شد . در سال 1344 « مكه » نيز تصرف شد و در سال 1353 « يمن » نيز سقوط كرد و وى در همين سال نام كشور را به « المملكة العربية السعوديه » تغيير داد و رژيم سياسى پادشاهى و دين رسمى ( وهابيت ) را اعلام نمود . در سال 1358 نفت استخراج شد و كمك اقتصادى غير قابل توصيفى به حكومت نمود . عبد العزيز در سال 1373 از دنيا رفت . پس از وى پسرش سعود تا سال 1384 و سپس فيصل تا سال 1395 و بعد خالد تا سال 1403 و در اين سال